Zofia Pawlaczek (Dobrowolska)

Urodziła się w 1935 roku we wsi Koziary (województwo tarnopolskie, powiat zbarski II RP). 10 lutego 1940 roku wraz z ojcem, młodszym bratem, ciotką, prababką i dziadkami ze strony ojca została zesłana do posiołka Ozierki (swierdłowska obłast, rejon taboriński). W Koziarach pozostała jej ciężko chora matka, która w czasie nocnego najścia enkawudzistów nie przebywała w domu. Po wywózce najbliższych zmarła. W 1942 roku rodzina opuściła miejsce deportacji. Zofia Pawlaczek z dziadkami trafiła do kołchozu w Uzbekistanie. Po ich śmierci znalazła się pod opieką rodziny uzbeckiej, a następnie w polskim domu dziecka w Bucharze. W roku 1946 wraz z innymi wojennymi sierotami wróciła do Polski i przebywała w domu dziecka w Ostródzie, gdzie odnalazł ją wujek i zabrał do wsi Żelazno na Dolnym Śląsku. Rok później rodzina przeprowadziła się do Pieszyc. W 1956 roku Zofia Pawlaczek wyszła za mąż. Pracowała Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji w Dzierżoniowie, a następnie w Pieszyckiej Fabryce Zegarów. Obecnie przebywa na emeryturze. Należy do Związku Sybiraków.